Someone really special

Uuuh, kto by pomyślał, że mecz rewanżowy na stadionie Galatasaray przysporzy nam tylu nerwów w drugiej połowie ostatnich minutach.. Real grał momentami tragicznie, całe szczęście, że doprowadziliśmy ten mecz do końca z pozytywnym rezultatem...
Nic więc dziwnego, że najpiękniejsze momenty meczu wydarzyły się właściwie już po nim. :')

(Jak bardzo fani Chelsea chcieliby mieć takie obrazki codziennie na Stamford Bridge? To oczywiście pytanie retoryczne, odpowiedź jest oczywista.)

Ale Didier nie zamierza zostawiać nam samej wizji bez fonii i zdradza, co miał do powiedzenia José.

Powiedziałem Mourinho: Przegrałem z Liverpoolem, wygrali Ligę Mistrzów; przegrałem z Interem, wygrali Ligę Mistrzów; przegrałem z Barceloną, wygrali Ligę Mistrzów; przegrałem z Porto, wygrali Ligę Mistrzów. Więc...

Panie Drogba, mam nadzieję, że ma pan rację.

A teraz, przejdźmy do tego, jak wspaniałą osobą jest José Mourinho. Oczywiście, ja wiem to od dawna; Mourinho jest jedną z osób, które mnie inspirują i  które zwykłam wynosić na piedestał itd.

Wyciekła, bodajże wczoraj, urocza i wzruszająca historia z Mou w jednej z głównych ról. Niestety, nie chce mi się tego tłumaczyć (Zresztą po co to wyjaśniaćć, przecież prowadzę ten blog dla siebie i nikt o nim nie wie :>), więc wstawiam po angielsku.

For the past 7 summers, a Los Angeles man, Abel Rodríguez, takes a 2-week vacation to work for free as a kit man for Real Madrid when they come to UCLA. With the encouragement of his family, he makes his 1st trip to Europe to see a clásico. He shows up unannounced with no ticket or accommodations. Rodríguez happens to be spotted outside of Valdebebas by José Mourinho. Mourinho provides him with a ticket and a room at the team hotel and even makes arrangements for Abel to travel with the club to Manchester for the UCL.

“As Rodríguez explained the story of his family wanting him to visit Europe, Mourinho stopped him. Real Madrid was leaving for England and its Champions League Round of 16 decider against Manchester United the day after the Barça game. Rodríguez was planning to return to L.A., but Mourinho would have none of it.
“I told him, ‘No way, you come to Manchester with us and work as a kit man,’” Mourinho said. “‘You help us and you live a bigger dream, a Champions League match from the inside!’”
Rodríguez said he’d love to, but he would pay for everything.
Mourinho shook his head and smiled. ‘When you’re with me in Europe, you don’t pay for shit.’”

Oh, José. :') Wspaniały człowiek. I tak piekielnie zazdroszczę temu Rodriguezowi.
Przy okazji, jest jeszcze trochę relacji z wrażeń pana szczęściarza podczas całej tej wyprawy. Sytuacja po zakończeniu meczu rewanżowego Real - United.

“But even though Ferguson was so angry afterward that he refused to speak at the press conference, Rodríguez saw firsthand that he was still willing to share a post-game drink with Mourinho. Said Rodríguez, “He came out of the dressing room with a cup of wine in his hand, and he told me, ‘Tell José that the wine is ready, and tell him to hurry up.’”

Znowu muszę to zrobić-:')
Cóż za bromance! :D

PS. Nadal płaczę za Malagą, nawet nie będąc ich fanką. tak przegrać..